Geloof in de praktijk

Leven als christen?

Een populaire term is 'yolo': you only live once.  Op een oud huis zie je ook wel staan 'Carpe Diem'. Pluk de dag. Leven met weinig aandacht voor de toekomst. Een christen leeft in afhankelijkheid van zijn Schepper. Met een enórme toekomstverwachting. Van dag tot dag. Om dat te leren ervaren, heb je een heel leven nodig. Een kort leven voor de één, en een lang leven voor de ander.

Wat is dat leven eigenlijk?

Leven is ademen. Is eten en drinken. Is omgaan met mensen. Is werk. Is opvoeden. Is nadenken. Is samenleving. Is muziek maken. Is de ander. Is verleden. Is toekomst.

Leven is omgaan met mensen.

Leven doe je zelden alleen. Sommige vroege christenen trokken zich terug als kluizenaar. Ze hadden ontdekt dat stilte, eenzaamheid en matigheid in voedsel, drank en slaap een vruchtbare grond voor het gebed konden vormen. Veel hedendaagse christenen denken daaraan met respect, maar kennen ook het verhaal van de barmhartige Samaritaan die de ander juist opzocht.

En 'laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen' staat er in Filippenzen 4 vers 5.

Samenleven: een hele kunst. Gaat dat altijd goed? Nee natuurlijk niet! Dan beseffen we des te meer dat we allemaal Jezus nodig hebben.